Półpasiec uszny u dziecka w postaci zespołu Ramsaya Hunta – opis przypadku. Joanna Grabowska , Anna Ankudowicz , Półpasiec 1. Witam.mam dwójke dzieci gdy byli mali mieli ospe wietrzną.syn ma 5lat i w zeszłym miesiącu miał szczepionke a dwa dni temu zauwarzyłam hrosty wiec poszłam dzis do lekarza okazało sie ze to półpasiec.stosuje maś vratizoli pokaż całość Półpasiec u dzieci i dorosłych zwiastują dolegliwości ogólnoustrojowe. Na 2–3 dni przed wysypką możesz odczuwać gorączkę, osłabienie, apatię, złe samopoczucie i zmęczenie. W ich towarzystwie powszechnie pojawiają się miejscowe parestezje, czyli mrowienie skóry. Z czasem dochodzi też piekący, ostry, miejscowy ból. Półpasiec u dzieci i dorosłych. Półpasiec jest chorobą, która występuje wyłącznie u osób, które w przeszłości przebyły ospę wietrzną. W obu przypadkach winowajcą jest VZV, czyli wirus ospy wietrznej i półpaśca. Warto pamiętać, że półpasiec u dziecka występuje bardzo rzadko, a charakterystyczna wysypka na ciele może wskazywać na inne choroby: opryszczkowe zapalenie skóry, pokrzywkę, kontaktowe zapalenie skóry i niegroźną chorobę skóry - mięczak zakaźny - wywoływaną przez wirusa z rodziny Poxviridae, na którą często chorują dzieci Półpasiec pojawia się w głównej mierze u osób dorosłych i w podeszłym wieku (półpasiec u dzieci należy do rzadkości). Kilka lat temu przeprowadzono badanie w Olmsted County w stanie Minnesota, które wykazało, że półpasiec występuje u 3,6 osób na 1000 osób zakażonych VZV. Kąpiel pod prysznicem. Jakie błędy najczęściej popełniamy? • Półpasiec - objawy, przyczyny, rozpoznanie, leczenie, półpasiec u dzieci • Zatrucia bluszczem trującym - przyczyny, objawy, leczenie • Swędząca skóra głowy - przyczyny, objawy i leczenie • Obalamy mity na temat grzybicy - przykrej dolegliwości skóry • Świerzb - przyczyny, objawy, leczenie, domowe sposoby Półpasiec - objawy, przyczyny, rozpoznanie, leczenie, półpasiec u dzieci. Półpasiec to choroba zakaźna, którą tak jak ospę, wywołuje wirus Herpesvirus varicella zoster. Objawy są uciążliwe i wprowadzają duży dyskomfort, dlatego ważna jest szybka diagnoza i rozpoczenie leczenia. Półpasiec może prowadzić do niebezpiecznych Półpasiec, inaczej ziarnica, zaliczany jest do chorób zakaźnych, które wywołane są przez ten sam wirus co w przypadku ospy wietrznej (Herpesvirus varicella zoster). Po wyleczeniu ospy, wirus ten pozostaje w naszych zwojach nerwowych i niestety na skutek różnych czynników ( osłabienie organizmu, choroby, ostre infekcje, stres ) może Półpasiec u dzieci występuje rzadziej niż wśród osób dorosłych, jednak możliwy jest rozwój tej choroby wśród pacjentów pediatrycznych. Najczęściej dochodzi do tego w sytuacji obniżenia odporności, do którego może dojść z wielu powodów. tI0mvm. winę za wiele chorób ponoszą pasożyty krtóre barodzo obniżają odpornośćArtykuł dr Wartołowskiej: Jako lekarz pediatra prowadziłam Poradnię Alergologiczną dla dzieci z województwa warszawskiego. Na obserwowanych 1748 dzieciach poczyniłam spostrzeżenia, że metabolity pasożytów są głównym alergenem uczulającym ludzki organizm. Usuwając pasożyty w całej rodzinie leczę wiele chorób, między innymi ustępują bóle kręgosłupa u rodziców chorych dzieci. Zmiany mogą zachodzić na zasadzie alergii komórkowej, która początkowo objawia się stanem zapalnym, przechodzącym potem w stan degeneracyjny. Działoby się to w locus minoris resistentiae w najbardziej obciążonej części układu kostnego. Jestem lekarzem pediatrą od 30 lat zajmuję się dziećmi chorymi na astmę. Poczyniłam pewne spostrzeżenia w alergii układu oddechowego, które mogą być wykorzystane przy leczeniu chorób układu kostnego. Ośmielam się twierdzić, że poza bakteriami, wirusami, grzybami alergenem uczulającym organizm ludzki są produkty przemiany materii pasożytów. Przedstawię obecnie wyniki leczenia w Poradni. W stanie astmatycznym po podaniu antybiotyku i ustąpieniu duszności podaje środki przeciw pasożytom nie tylko chorym dzieciom, ale i całemu otoczeniu dziecka. Takie odrobaczanie daje trwałe ustąpienie duszności zarówno u dzieci jak i u ich rodziców. Ponieważ leki podaję całej rodzinie, zauważyłam zaskakujące zjawiska. W najbliższym otoczeniu dzieci uzyskują wyleczenie wielu chorób. 1) ustępuje nie tylko astma, ale wszelkie nawrotowe infekcje dróg oddechowych, mijają ostre nawrotowe zapalenia krtani i tchawicy, mijają nawrotowe anginy ropne; 2) mijają choroby psychiczne, mijają drgawki, nadciśnienie, ruchy mimowolne, bóle głowy, wymioty związane z chorobą lokomocyjną, u dwojga dzieci ustąpiły spacery somnambuliczne, mija moczenie nocne: opisałam 94 przypadki, a wśród nich u jednego 17-letniego astmatyka, moczącego się od urodzenia ustąpiły obie te dolegliwości; 3) mija niedotlenienie serca - zmiany alergiczne zachodzące w ścianie naczyń daje ich przepuszczalność, w związku z czym płyn surowiczy wychodzi z łożyska naczyniowego do przestrzeni międzykomórkowych i odsuwa komórkę serca od naczynia odżywiającego; 4) mijają choroby nerek. Już Pirquet pisał, że zmiany w nerkach to nie tylko sprawa infekcji, ale przede wszystkim zachodzą tu zmiany alergiczne; 5) ustępują choroby skóry od banalnych pokrzywek do najcięższych postaci o charakterze atopowym. Mija łuszczyca, mijają plamy bielacze; 6) ustępują choroby przewodu pokarmowego (wyprowadziłam nawet troje dzieci z zespołu upośledzonego wchłaniania); 7) mija anemia, lamblie dywanowo wyścielając kosmki jelita cienkiego, zwłaszcza w jego górnym odcinku, stanowią mechaniczną przeszkodę we wchłanianiu żelaza, (żelazo wchłania się w górnym odcinku jelita cienkiego). Mam wszelkie podejrzenie, że przyczyną białaczki są pasożyty. Jestem przekonana, że w patogenezie krzywicy utrudnione wchłanianie witaminy D3 jest również spowodowane obecnością lamblii; pasożyty torują drogę wirusom i blokują ciała odpornościowe. Przeleczone dzieci i ich rodzice nie zapadają na grypę. Dzieci nie chorują w czasie epidemii na świnkę, ospę wietrzną, na odrę. Może w tych spostrzeżeniach leży jakaś nadzieja w walce z wirusowym zapaleniem wątroby; 9) normalizują się wyniki badań laboratoryjnych (OB, ASO, obniża się poziom seromukoidu); 10) u rodziców ustępują bóle kręgosłupa. Jaki może być mechanizm powstawania tych bólów? Można je tłumaczyć zmianami alergicznymi o typie komórkowym. Metabolity tych pasożytów jako mocny antygen krążący we krwi, powodują powstawanie przeciwciał na powierzchni komórek tucznych tkanki łącznej tego narządu, który w danym momencie jest miejscem najmniejszego oporu. W naszym przypadku w miejscu najbardziej obciążonej części kręgosłupa lub innego odcinka układu kostnego. Na skutek zaistniałego fenomenu łączenia się antygenu z przeciwciałem rozpada się komórka tuczna i uwalnia dotąd nietoksyczną część białkową histydynę, która zamienia się na toksyczną dla organizmu histaminę i na toksyczne ciała histaminopodobne. Powstaje stan zapalny sąsiednich tkanek, który z czasem przechodzi w proces degeneracyjny. Statystyki nie robiłam, zdjęć nie wykonywałam, ale w tym miejscu chcę dać świadectwo o szerokim wachlarzu patogennego oddziaływania pasożytów na organizm ludzki zwracając szczególną uwagę na układ kostny. Miałam w obserwacji 4 przypadki gośćca pierwotnego postępującego, oto jeden z nich: ojciec i syn astmatycy, obaj leczyli się u mnie. Po kuracji przeciw pasożytom u ojca i syna ustąpiła duszność, a u matki, o której chorobie nawet nie wiedziałam, minęły objawy daleko posuniętego gośćca przewlekłego postępującego. Zdjęcie rentgenowskie wykazywało geo-dy w drobnych kościach dłoni i stóp. Po trzech latach kontrolne zdjęcie ujawniło: „zejście nekrotycznych, aspektycznych ognisk w kościach drobnych dłoni i stóp”. Matka wyleczona zaocznie. Rodzina ta po 5 latach ponownie zgłosiła się do mnie, tym razem z powodu stanu depresyjno-maniakalnego u matki. Powtórzenie pełnej kuracji przeciw pasożytom dało cofnięcie się choroby u matki. Główny czynnik toksyczno-alergizujący - metabolity pasożytów - początkowo zaatakowały układ kostny, po następnej inwazji spowodowały chorobę psychiczną. W Polsce inwazja owsików sięga 95 % ludności, włosogłówki - 80 % ludności, glisty - 50% ludności. Zakażenie lambliami już u niemowląt dochodzi do 80%. Tutaj chciałabym podkreślić, że ogromnie trudne jest znalezienie jaj czy cyst pasożytów. Na 1000 dzieci, u których ilość badań wynosiła do 60 razy u nie jednego pacjenta, jaja znaleziono zaledwie u połowy badanych. Dlatego obecnie przeprowadzam kurację przeciw pasożytom bez pokrycia laboratoryjnego. Zarobaczenie jest powszechne, pasożyty są głównym czynnikiem alergizującym organizm, nie ma jednostki chorobowej bez komponenty alergizującej. Nie traćmy czasu na szukanie pasożytów. Niech to doniesienie będzie krokiem naprzód w niesieniu przyspieszonej i docelowej pomocy choremu człowiekowi. Wydaje mi się, że tak jak są przeprowadzane rutynowe szczepienia ochronne, tak powinno nastąpić powszechne, okresowe odrobaczanie ludności. poczytajcie Półpasiec jest wynikiem reaktywacji utajonego zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca (varicella zoster virus, VZV) [1]. VZV (HHV-3 Human herpesvirus 3) jest wirusem z rodziny Herpesviridae – tej samej, do której należą wirusy opryszczki pospolitej. Pierwotne zakażenie skutkuje zachorowaniem na ospę wietrzną. Wirus ospy wietrznej i półpaśca nie ulega eliminacji z organizmu i pozostaje w postaci latentnej w zwojach czuciowych nerwów rdzeniowych i czaszkowych. W późniejszym życiu, w warunkach obniżonej odporności, może dojść do jego reaktywacji, czego skutkiem jest półpasiec. U dzieci nie występuje często, jego przebieg jest zwykle łagodniejszy, a ryzyko powikłań mniejsze niż u osób dorosłych [2]. W trakcie reaktywacji utajonego zakażenia VZV dochodzi do replikacji w zwojach przykręgowych, skąd następuje transmisja wirusa drogą nerwową na obwód do skóry unerwionej przez dany nerw czuciowy. Choroba ma charakter miejscowy. Rzadko, głównie u osób z głębokim niedoborem odporności, może wystąpić wiremia [3]. Ryzyko zachorowania na półpasiec w ogólnej populacji wynosi w przybliżeniu około 30% i gwałtownie wzrasta po 50. [4]. Spadek odporności typu komórkowego, naturalnie występujący w procesie starzenia, przyczynia się do zwiększenia ryzyka zachorowania na półpasiec. U dzieci ryzyko półpaśca jest wyższe w przypadku zakażenia VZV in utero lub przebycia ospy wietrznej w 1. i jest wynikiem niedojrzałości układu odpornościowego podczas pierwotnej infekcji VZV [5]. Ryzyko rozwinięcia półpaśca w pierwszych latach życia u niemowląt z zespołem ospy wrodzonej wynosi 18%. U zdrowych dzieci, u których ospa wietrzna wystąpiła powyżej 2. półpasiec nie jest częstym problemem. Czynnikami predysponującymi do zachorowania w wieku dziecięcym jest niedobór odporności (szczególnie typu komórkowego) spowodowany przebytą niedawno infekcją, leczeniem immunosupresyjnym lub chorobami przebiegającymi z obniżeniem odporności. Za czynnik ryzyka uważa się także astmę oskrzelową [2]. Półpasiec może być spowodowany także wirusem szczepionkowym [5]. Badania dotyczące dzieci poniżej 12. chorujących na ospę wietrzną w latach 2000–2006 oraz szczepionych przeciwko VZV w latach 2004–2006 wykazały, że u dzieci szczepionych ryzyko rozwinięcia półpaśca jest znacząco niższe niż u dzieci, które przebyły ospę wietrzną, tj. zakażonych dzikim typem VZV [6].POLECAMY Obraz kliniczny Półpasiec objawia się wykwitami pęcherzykowymi, zlokalizowanymi jednostronnie, w obrębie jednego, rzadziej dwóch sąsiadujących dermatomów [7]. Na podłożu zaczerwienionej skóry pojawiają się pęcherzyki podobne do tych w ospie wietrznej, następnie dochodzi do ich powiększania się oraz łączenia. Wykwitom towarzyszą inne objawy, takie jak ból zlokalizowany w okolicy zmian skórnych, przeczulica czy świąd [2]. Ból w okolicy zajętego dermatomu może być obecny przed pojawieniem się zmian skórnych (48–72 godz.) [1]. Spowodowany jest ostrą neuropatią, związaną z replikacją wirusa, w obrębie neuronu, stanem zapalnym i zwiększoną produkcją cytokin prowadzących do jego uszkodzenia oraz zwiększenia wrażliwości receptorów bólowych [9]. U dzieci wysiew pęcherzyków jest zwykle mniej obfity niż u dorosłych, objawy neuropatii są minimalne lub nieobecne. Nowe wykwity pojawiają się przez kilka dni, następnie pęcherzyki przysychają w strupki, objawy choroby ustępują całkowicie po około 1–2 tygodniach. W przeciwieństwie do dorosłych neuralgia po przebytym półpaścu występuje bardzo rzadko [7].Lokalizacja zmian różni się w zależności od wieku chorego. U małych dzieci wykwity często lokalizują się w dermatomach unerwionych przez gałązki szyjne i krzyżowe. U starszych dzieci oraz dorosłych zmiany zwykle lokalizują się w okolicy piersiowej i górnej części okolicy lędźwiowej, mogą także dotyczyć obszaru unerwionego przez nerwy czaszkowe, w szczególności nerw trójdzielny [1]. Specyficznym obrazem klinicznym charakteryzuje się półpasiec pojawiający się w obszarze unerwienia nerwu ocznego, pierwszej gałęzi nerwu trójdzielnego. Zajęta jest wówczas skóra czoła, okolicy oka oraz powieki. Zmiany na czubku nosa, nazywane objawem Hutchinsona, świadczą o zajęciu nosowej gałęzi nerwu ocznego [1]. Półpasiec jest mniej zakaźny niż ospa wietrzna. Po bezpośrednim kontakcie ryzyko zakażenia wynosi 20–40% (dla porównania w przypadku ospy wietrznej nawet 90%) [6]. Do zakażenia dochodzi jedynie po kontakcie z zawartością pęcherzyków. Jeśli wykwity są przykryte np. ubraniem, ryzyko zakażenia jest znikome. Powikłania Neuralgia popółpaścowa, będąca najczęstszym powikłaniem u osób dorosłych, u immunokompetentych dzieci jest bardzo rzadka [2]. Najczęstsze powikłania w grupie pacjentów pediatrycznych to: wtórne zakażenie bakteryjne, pozapalna depigmentacja skóry czy blizny w miejscu ustąpienia zmian. Martwicze zapalenie powięzi może wystąpić jako następstwo inwazyjnego zakażenia paciorkowcowego [1]. Zajęcie nerwu ocznego może być powikłane zapaleniem spojówek, zapaleniem rogówki, zapaleniem przedniego odcinka błony naczyniowej oka, zapaleniem tęczówki lub zapaleniem siatkówki. W przypadku reaktywacji VZV w zwoju kolanka dochodzi do porażenia nerwu twarzowego, rzadziej nerwu przedsionkowo-ślimakowego, określanego mianem zespołu Ramsaya-Hunta. Charakteryzuje się on, oprócz porażenia nerwu VII, bólem ucha, niedosłuchem oraz zaburzeniami równowagi. Do powikłań półpaśca w odcinku lędźwiowo-krzyżowym należą pęcherz neurogenny i niedrożność porażenna jelit [2]. U dzieci z niedoborem odporności przebieg półpaśca jest zwykle cięższy, wykwity zajmują więcej niż 1–2 dermatomy, mogą mieć charakter rozsiany, z wykrywalną wiremią i przypominać swoim obrazem ospę wietrzną. Skutkiem wiremii bywa uogólniona postać narządowa z zapaleniem płuc, zapaleniem wątroby, zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych i/lub mózgu czy zespołem wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) [7]. Infekcja VZV uznawana jest za czynnik ryzyka występowania udarów, zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Szacuje się, że ryzyko wystąpienia udaru w ciągu roku od przebycia półpaśca jest o 30% wyższe niż ryzyko populacyjne. Przyczyną tego stanu jest waskulopatia. VZV, przechodząc wstecznie przez zwoje nerwowe (szczególnie nerwów czaszkowych) do ośrodkowego układu nerwowego, bezpośrednio zakaża duże i małe naczynia tętnicze, co może skutkować zarówno martwicą lub zakrzepicą, jak i rozwarstwieniem naczyń i powstawaniem tętniaków, które pękając, są przyczyną krwawień podpajęczynówkowych lub śródmózgowych. Uznaje się, że skuteczne leczenie przeciwwirusowe zmniejsza ryzyko wystąpienia tego powikłania [8]. Diagnostyka U zdrowych dzieci rozpoznanie półpaśca powinno zostać postawione w oparciu o wywiad (przebycie ospy wietrznej) i charakterystyczne objawy kliniczne [7]. Badania laboratoryjne najczęściej nie są potrzebne. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić: zakażenie wirusem opryszczki ludzkiej HSV, liszajec zakaźny, reakcje alergiczne, ugryzienia owadów [5]. Trudności diagnostyczne dotyczą zwykle pacjentów z niedoborem odporności lub w trakcie leczenia immunosupresyjnego, a także w przypadku braku wiedzy o przebyciu ospy wietrznej. Do potwierdzenia rozpoznania można użyć wtedy metod opartych na hodowli tkankowej. VZV jest wirusem trudnym do izolacji i realny czas jego identyfikacji może wynieść od trzech do siedmiu dni. Szybszym sposobem jest metoda immunohistochemiczna, która polega na uzyskaniu komórek nabłonka z dna pęcherzyka i wykryciu w nich białek wirusa [2]. Inną metodą mogącą służyć identyfikacji wirusa jest test cytologiczny Tzancka, który polega na znalezieniu w wymazie z dna pęcherzyka wielojądrzastych komórek olbrzymich [7]. Fałszywie negatywne wyniki są jednak częste, a metoda ta jest mało specyficzna z powodu podobieństwa VZV i HSV [2]. Obecnie najlepszą dostępną metodą diagnostyczną jest metoda łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR). Materiałem diagnostycznym jest płyn uzyskany z pęcherzyka [2], a także płyn mózgowo-rdzeniowy w przypadku powikłań, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy zapalenie mózgu. Dzięki PCR możliwe jest odróżnienie dzikiego typu VZV od wirusa szczepionkowego [5]. Testy serologiczne, w tym komercyjnie dostępne szybkie testy immunofluorescencji, wykrywające za pomocą antygenu monoklonalnego VZV przeciwciała klasy IgM, w diagnostyce półpaśca nie są przydatne [7]. Wykrycie obecności przeciwciał anty-VZV klasy IgG pozwalają określić status immunologiczny osoby, której historia zachorowania na ospę jest nieznana lub niejednoznaczna, szczególnie gdy półpasiec ma charakter rozsiany i wymaga różnicowania z infekcją pierwotną [2]. Wszystkie te metody nie zastąpią badania przedmiotowego i wywiadu, które są podstawą do postawienia rozpoznania. Ryc. 1–2. Wykwity półpaśca zajmujące 3–4 dermatomy zlokalizowane w okolicy lędźwiowej Leczenie Leki przeciwwirusowe, takie jak acyklowir, famcyklowir, walacyklowir, są skuteczne w leczeniu półpaśca [7]. Terapia doustnym acyklowirem jest zalecana u wszystkich dorosłych powyżej 50. chorych na półpasiec [10]. Leczenie redukuje czas trwania i intensywność choroby oraz zmniejsza ryzyko powikłania w postaci późniejszej neuralgii [7]. U zdrowych dzieci powikłanie to jest rzadkie. Wiedza na temat przebiegu choroby u najmłodszych pacjentów dopuszcza możliwość niestosowania leczenia przeciwwirusowego u dzieci z typowym, niepowikłanym przebiegiem półpaśca. Leczenie można podjąć, aby skrócić czas trwania choroby. Ważne jest wtedy, by terapię zacząć najszybciej, jak to możliwe. Szacuje się, że leczenie jest skuteczne, gdy zacznie się je do 72 godz. od pojawienia się pierwszych zmian skórnych. W leczeniu stosuje się acyklowir w formie doustnej w dawce 20 mg/kg 4 x dziennie, maksymalnie 800 mg/dawkę (4 g/dobę) przez 5–7 dni [7]. Zaleca się stosowanie doustnego acykowiru w terapii półpaśca w każdej grupie wiekowej [10]: jeśli zlokalizowany jest w innej okolicy niż tułów (np. twarz, głowa), wysiew zmian jest obfity, choroba przebiega z zapaleniem nerwu/nerwów. Leczenie acyklowirem w formie dożylnej w dawce 500 mg/m2 3 x dziennie (> 12. – 10 mg/kg co 8 godz.) przez 7–10 dni konieczne jest: u dzieci ze stwierdzonymi niedoborami odporności w przebiegu chorób nowotworowych, po przeszczepie szpiku, transplantacji organów, leczonych wysokimi dawkami leków sterydowych, z wrodzonymi niedoborami odporności, dzieci zakażonych wirusem HIV [2], u dzieci, u których półpasiec zajmuje błony śluzowe lub oko [10], u dzieci, u których półpasiec przebiega ciężko lub z powikłaniami narządowymi, takimi jak np.: zapalenie płuc, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych [2]. Leki antywirusowe stosowane miejscowo, antybiotyki w celu zapobieganiu nadkażeniu, różnego rodzaju pudry lub papki chłodzące nie są rekomendowane [10]. Nie udowodniono zalet stosowania sterydoterapii w leczeniu półpaśca [7]. Zalecane działania wspomagające to: dbanie o higienę, stosowanie miejscowo preparatów odkażających, leczenie przeciwbólowe/przeciwświądowe. Rokowanie Rokowanie u zdrowych dzieci jest dobre, choroba ma najczęściej charakter samoograniczający się. Cięższy przebieg kliniczny i powikłania występują zwykle u dzieci z niedoborem odporności, choć zdarzają się także u dzieci zdrowych [7]. Zapobieganie Profilaktyka półpaśca polega na zapobieganiu zakażeniu pierwotnemu VZV, czyli ospie wietrznej. Amerykańska Akademia Pediatrii rekomenduje dwie dawki szczepionki przeciwko wirusowi ospy wietrznej i półpaśca, pierwszą między 12. a 18. drugą w 4.–6. [1]. Mimo że zdarza się półpasiec u osób szczepionych (wywołany dzikim VZV lub wirusem szczepionkowym), w krajach, gdzie rutynowo stosowane są szczepienia przeciw ospie wietrznej, nie obserwowano wzrostu zapadalności na półpasiec. Według Programu Szczepień Ochronnych na rok 2018, szczepienie przeciw ospie wietrznej jest obowiązkowe (refundowane) dla dzieci do ukończenia 12. z upośledzeniem odporności, ostrą... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? 6 wydań czasopisma "Forum Pediatrii Praktycznej" Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej ...i wiele więcej! Sprawdź Skąd się bierze półpasiec u dzieci?Półpasiec to choroba zakaźna, wywołana przez wirusa ospy wietrznej. Dotyka dzieci, które przeszły już ospę wietrzną. Wirus jest podstępny. W okresie utajonym lokalizuje się w komórkach nerwowych, a podczas sprzyjających warunków, czyli np. w stresie, przy zmęczeniu, osłabieniu odporności czy zmianach klimatu, dochodzi do jego aktywacji i pojawienia się charakterystycznych zmian skórnych. Mają one postać niewielkich pęcherzyków wypełnionych płynem surowiczym. Zmiany zwykle zajmują jeden dermaton, czyli obszar skóry zaopatrywany czuciowo przez pojedynczy fragment rdzenia pojawią się pęcherze, Twój maluch może czuć w tym miejscu na skórze ból i pieczenie. Typowego półpaśca leczy się głównie miejscowo maściami przeciwwirusowymi, zawierających acyklowir. Niestety po zakończonym leczeniu mogą pojawić się powikłania w postacie neuralgii półpaścowej. Jest to ból w miejscu występowania wysypki, utrzymujący się nawet kilka lat po jej wyleczeniu. Szacuje się, że neuralgia pojawia się nawet u 15 proc. chorych. Jej leczeniem powinien się zając neurolog. Czasem pojawiają się nietypowe postacie półpaśca, takie jak:półpasiec krwotoczny,półpasiec zgorzelinowy,półpasiec przypadku półpaśca krwotocznego pęcherzyki wypełnione są krwią. Półpasiec zgorzelinowy charakteryzuje się powstawaniem w obszarze chorobowym martwiczych strupów z nadkażeniem bakteryjnym. Najbardziej dokuczliwy, bolesny i najgroźniejszy jest półpasiec rozsiany. Zmiany skórne pojawiają się wówczas poza miejscem pierwotnym. Z reguły najczęściej dotyczy dzieci, które mają braki w odporności spowodowane chorobami autoimmunologicznymi lub przyjmują leki immunosupresyjne. W przypadku nietypowej i ciężkiej postaci półpaśca lekarz powinien zlecić badania kontrolne, aby wykluczyć np. choroby nowotworowe, autoimmunologiczne lub cukrzycę. W razie półpaśca umiejscowionego na twarzy warto skontaktować się z lekarzem okulistą. Grozi on bowiem zajęciem rogówki, co prowadzi nawet do trwałego zmniejszenia pola widzenia. Półpasiec może pojawić się również w uchu wewnętrznym i w efekcie powodować niedosłuch u półpaśca u dzieckaMało kto wie, że półpasiec i ospa mają tę samą przyczynę – wirus Varicella zoster virus. Atakuje on różne grupy wiekowe – aby zachorować na półpaśca, najpierw trzeba przejść ospę. Pierwsze symptomy półpaśca u dzieci są niespecyficzne. Mogą pojawić się:podwyższona temperatura,ból głowy,osłabienie,ból, świąd i pieczenie konkretnego obszaru zaobserwujesz u malucha niepokojące objawy, skonsultuj się z lekarzem, gdyż nieleczony półpasiec może powodować groźne powikłania w postaci zakażenia skóry, powikłań neurologicznych, zapalenia opon mózgowych bądź porażenia nerwu półpaśca u dzieciNależy pamiętać, że wirus wywołujący półpasiec i ospę jest bardzo zaraźliwy. Przenosi się drogą kropelkową, dlatego kontaktu z osobą chorą powinny unikać zwłaszcza dzieci cierpiące z powodu obniżonej odporności, np. podczas leczenia nowotworów. Czasami wystarczy tylko jedno kichnięcie, aby zachorować. Leczeniem półpaśca u dziecka mogą zająć się pediatra, lekarz rodzinny lub dermatolog, a gdy mamy do czynienia z półpaścem usznym lub ocznym, to odpowiednio też laryngolog bądź okulista. Zazwyczaj choroba nie wymaga skomplikowanego leczenia szpitalnego. Wystarczą odpowiednie maści i leki nie można zredukować ryzyka zakażenia półpaścem do zera, ale można skutecznie je minimalizować. Przede wszystkim osoba chora powinna zakrywać zakażone miejsca plastrami bądź ubraniem. Chory nie powinien mieć kontaktu z innymi dziećmi, a także z osobami o obniżonej odporności. Rodzice i opiekunowie malucha powinni zajmować się nim w jednorazowych rękawiczkach i często myć ręce. Warto także stosować profilaktykę, której podstawą jest budowanie u dziecka odporności. Należy zadbać o dużą dawkę ruchu na świeżym powietrzu i odpowiednią dietę. W budowaniu odporności pomoże spożywanie kefiru, maślanki, kiszonek, a także warzyw i owoców. Warto też rozważyć zaszczepienie dziecka przeciwko ospie. W Polsce szczepienie na ospę jest szczepieniem zalecanym.